De coronacrisis gaat de atletiekwereld keihard raken

Menig hardloper staat te popelen om weer aan een groot hardloopevenement mee te doen. Voor een enkeling is hardlopen het hoofdinkomen, maar door het COVID-19 virus ontstond voor veel atleten onzekerheid. Niet alleen wanneer ze hun sportieve doelstellingen kunnen gaan realiseren, maar ook financiële onzekerheid speelt een belangrijke rol in het dagelijks leven. Hoe gaat het nu verder? En wat wordt het effect van de coronacrisis voor atleten?

Het is over het algemeen bekend dat een minimaal select groepje atleten kan leven van het bedrijven van atletiek. De laag net daaronder – die geen A-status heeft – moet creatief met zijn of haar geld omgaan om überhaupt topsport te kunnen bedrijven. Dit was al voor de crisis het geval, maar het bestaansrecht van een (sub)topper wordt, door de economische gevolgen door de coronacrisis, er niet rooskleuriger op.

In september – als veel steunmaatregelen van de overheid zijn opgeheven – zullen er nog meer ontslagen plaatsvinden. Bedrijven zullen er alles aan doen om hun hoofd boven water te houden, waardoor het merendeel van de bedrijven waarschijnlijk hun sponsorgelden per direct zullen stopzetten. Vanzelfsprekend zal een bedrijf er altijd voor kiezen om eerst kosten te reduceren op activiteiten die niet noodzakelijk worden geacht, waaronder het sponsoren van hardloopevenementen.

Na de financiële crisis in 2008 verdienden wegatleten al een stuk minder dan in tijden voor de bankencrisis. De laatste jaren was Nederland – en de wereldeconomie – in een hoogconjunctuur. Zelfs toen kozen bedrijven er niet voor om Nederlandse topatleten financieel te ondersteunen. Simpelweg omdat de Nederlandse hardloopsport op zowel regionaal, als landelijk niveau minimale aandacht krijgt. Het is een zorgwekkende constatering voor atleten met Olympische ambities, aangezien sponsorgelden ervoor zorgen dat een atleet de tijd en rust heeft om zich maximaal te focussen.

Het is overigens nog maar sterk de vraag of grootschalige hardloopevenementen op korte termijn terugkeren. Uiteindelijk zorgt de massa voor de grootste omzet. Niet voor niets floreerden sportorganisaties als Le Champion en Golazo de afgelopen jaren. De hardloopmarkt in Nederland is groot. Héél groot zelfs. De toename qua aantal deelnemers zag de topatleet niet terug in zijn of haar portemonnee. Sterker nog, organisaties zoals Golazo houden eerder de hand op de knip, dan dat ze investeren in Nederlandse hardlooptalenten. Een keuze waar wat voor te zeggen valt, maar wat het algemene hardloopniveau in Nederland niet altijd ten goede zal komen.

Voor de bazen van ‘The Bazen Podcast’ is hardlopen gelukkig niet het hoofdinkomen. Alle drie zijn wij goed opgeleid, werken wij minimaal 30 uur in de week en vinden wij het voornamelijk leuk om hard te lopen. Iedere euro die wordt verdient met hardlopen is mooi meegenomen, maar het is géén doel op zich. Komend jaar hopen wij – weliswaar in een aangepaste vorm – alledrie de marathon in Amsterdam te volbrengen onder de 2 uur en 20 minuten.

Het neemt niet weg dat wij hopen dat atleten – die er wel voor kiezen om hardlopen fulltime te bedrijven – niet teveel worden geraakt door de coronacris. Al lijkt dat onvermijdbaar. De atletiekwereld gaat keihard geraakt worden door de coronacrisis.

Foto: Annca van Pixabay (rechtenvrij)

Onze laatste podcast gemist? Beluister hem nu dan via onderstaande link.

Deel dit artikel
About the Author
Jasper is in het dagelijks leven 40 uur per week werkzaam voor IGM. In zijn schaarse vrije tijd loopt hij graag hard, leest hij ondernemersboeken en onderneemt hij. Elke vrijdag luistert de millennial naar de podcast van Jaap & Sander.