De Nederlandse atletiek staat onder druk

De Nederlandse atletiek staat onder druk. Een constatering die wij na jarenlange hardloopervaring kunnen maken. Waarom verdient een goede amateurvoetballer meer dan een atleet van Olympisch niveau?

Een hongerloontje

De Gouden Spike en de FBK Games zijn op papier de grootste atletiekwedstrijden van Nederland. Je zou denken dat deze fantastische wedstrijden financieel ook iets te bieden hebben, maar in de praktijk valt dat vies tegen. Wie namelijk de lijst met prijzengeld erbij pakt van de Gouden Spike, mag concluderen dat de nummer één van een onderdeel met een minimaal bedrag naar huis gaat. Dit bedrag staat totaal niet in verhouding met de geleverde arbeidsethos in aanloop naar de wedstrijd.

Het is soms schrijnend om te zien dat een goede lokale voetballer meer geld verdiend met zijn sport. Neem bijvoorbeeld een voetballer van derdedivisionist VVSB uit Noordwijkerhout. Voor een gewonnen wedstrijd ontvangt een basisspeler 160 euro en voor een gelijkspel 60 euro. Deze bedragen worden nog eens opgeteld bij het reguliere contract. Met een beetje geluk voetbalt de beste speler van VVSB een kleine 20.000 euro per jaar bij elkaar. Voor de goede orde: hier hoeft hij ‘maar’ drie keer per week voor te trainen en één wedstrijdje voor te spelen. Mocht hij hiernaast nog parrtime werken, dan heeft de amateurvoetballer een prima inkomen.

Regelmatig maken hardloopvrienden Roel Wijmenga, Tim Bolink en Jasper Boot een podcast over belangrijke en onbelangrijke zaken in het leven.

Problematisch

Het COVID-19 virus gaat het voor atletiekverenigingen in de toekomst allemaal niet gemakkelijker maken. Weliswaar hebben atletiekverenigingen al jaren structureel problemen om te vernieuwen. Met alle respect, maar veel atletiekverenigingen worden overeind gehouden door de oudere garde die niet of nauwelijks openstaan voor vernieuwingen. Daarentegen heeft de jongere generatie niet altijd zin om de confrontatie met de oudere garde aan te gaan, waardoor vernieuwing uitblijft.

Het is eigenlijk problematisch aan het worden, want de afgelopen jaren is het niveau van de Nederlandse atletiek gekelderd. Een aantal jaar geleden was het ondenkbaar dat je met een tijd van 14:30 op de 5000 meter mee kon doen aan het NK atletiek, maar tegenwoordig sta je met dit soorten tijden ‘gewoon’ op de startlijst. Al ligt het niveau de laatste twee jaar wel weer een stuk hoger met toptalenten zoals Mike Foppen, Stan Niesten en Noah Schutte.

Waarom is het niveau de laatste jaren zo gekelderd? Is er te weinig financieel perspectief voor de atleet? Het zou een goede verklaring kunnen zijn. Geld mag eigenlijk nooit een rol spelen bij de keuze voor een sport, maar het draagt wel degelijk bij aan het perspectief voor een atleet. Zelfs met een A-status van de NOC*NSF heeft een atleet het in financieel opzicht verre van breed. Mocht de atleet een A-status hebben, dan is het ook nog eens verboden om een bijbaantje te hebben. Ruimte voor het opbouwen van een financiële buffer is er dus allerminst. En juist die buffer is zo ongelofelijk belangrijk, want ook een atleet kan een langere tijd in mindere vorm verkeren. Dit heeft namelijk destrastreuze gevolgen: minder prijzengeld en minder startgeld. In het ergste geval kan de atleet zelfs zijn A-status verliezen.

Het is tijd voor verandering

Het COVID-19 tijdperk is een mooi moment om een nieuw verenigingsplan te schrijven. Het is een goed moment om jonge atleten te vragen of zij hun  toetrede willen doen in het bestuur en mee te denken over het plan. Denk hierbij aan het vernieuwen van de site (veel atletiekverenigingen hebben een oude site), de Social Mediakanalen te vullen en het benaderen van nieuwe sponsoren. Wellicht doen atletiekverenigingen er goed aan om een digitale borrel met voorzitters van amateurclubs te houden. Al is het maar om te leren van hun expertise, want één ding weten wij zeker: voor atletiekvereningen die wedstrijden organiseren valt nog een hoop winst te behalen.

Foto: Pixabay (rechtenvrij)

Deel dit artikel